ชีวิตที่ไม่สมหวัง ตอน 1
เรื่องนี้เป็นเรื่องที่ผู้เขียนนำมาเขียนจากชีวิตจริงของคุณป้าคนหนึ่งที่เป็นเชื้อสาย อาข่าผสม จีน อพยพมาจากประเทศพม่ามาอยู่ในประเทศไทยเรื่องนี้เกิดขึ้นนานแล้ว ตั้งแต่เมื่อปี พ.ศ. 2526 ในหมู่บ้านอาข่าแห่งหนึ่ง
แต่คุณป้าเล่าว่า ฟ้าไม่มีความยุติธรรมเลยในชีวิตของเธอเหมือนแกล้งกัน ตั้งแต่คุณพ่อของคุณป้าเสียชีวิต คุณป้าเธอก็ตามแม่มา และ มาเจอพ่อเลี้ยงที่ไม่ดีมิหน่ำซ้ำพ่อเลี้ยงยังคิดที่จะข่มขื่นเธออีกด้วย
จนต้องหนีไปนอนบ้านของเพื่อนบ้านและเธอยังเล่าอีกว่าที่แย่เข้าไปอีกคือหนีพ่อเลี้ยง คุณป้าก็ต้องมาเจอผู้ชายคนหนึ่งที่ชอบคุณป้าแต่ตัวของคุณป้าไม่ได้ชอบเลยเพราะว่าคุณป้ามีคู่รักอยู่แล้วในประเทศพม่าและรักกันมาก
แต่…ผู้ชายคนนั้นก็พยายามจะเข้าหาเธออยู่ตลอดเวลา (คุณป้าเล่าแบบหน้าตาเครียดมาก) จนกระทั่งมีอยู่คืนหนึ่งคุณป้าได้เดินทางไปดูละครกับเพื่อนที่บ้านอีกหลังหนึ่ง
คือว่าอย่างนี้ คุณป้าเล่าว่าสมัยนั้นยังขาดการพัฒนามากถ้าบ้านไหนไม่รวยจริงๆ ก็ไม่สามารถที่จะซื้อโทรทัศน์ได้ และทั้งหมู่ก็มีโทรทัศน์อยู่ แค่สองเครื่องเท่านั้นหนึ่งในนั้น ก็เป็นบ้านของผู้ชายคนนั้นด้วย
เออ…ขอโทษค่ะ (คุณป้าหัวเราะ) แล้วพูดว่า ลืมบอกไปว่าผู้คนนั้นชื่อว่า อ้าเฮ้ว นะค่ะ ครอบครัวของอ้าเฮ้ว เป็นครอบครัวที่ร่ำรวยเหมือนมากค่ะ อ้าเฮ้ว เป็นผู้ชายที่หน้าตาดี มีการศึกษา ตัวสูงหล่อ มีผู้ชอบเยอะเหมือนกันต่างหมู่บ้านก็ชอบกันเยอะมีแฟนเยอะเจ้าชู้
เอาแต่ใจมาก เพราะว่า อ้าเฮ้ว เป็นลูกชายคนสุดท้องของครอบครัว เรียนหนังสือถึงกรุงเทพฯ นะค่ะ (คุณป้าหัวเราะ) สมัยนั้นไม่คอยมีแน่นอนที่เด็กดอยเรียนหนังสือ พ่อแม่ส่งไปเรียนที่กรุงเทพฯ
ช่วงปิดเทอมพ่อของอ้าเฮ้วก็ไปรับกลับมาอยู่บ้าน กลับมาก็ไม่ทำอะไรเที่ยวตามหมู่บ้านใกล้เคียงที่สนิทรู้จักกันพ่อก็ไม่ได้ว่าอะไรอยู่แล้วที่บ้านของอ้าเฮ้วมี วัว ควาย แพะ หมู เยอะมาก
ที่เลี้ยงไว้ แต่มีลูกจ้างที่เลี้ยงไว้เพื่อที่ให้ดูแลสัตว์เลี้ยงพวกนี้ (คุณป้าถามว่าเหมือนคุณชายเลยมั้ยแล้วก็ยิ้ม แล้วก็พูดต่อว่าแต่ มันเป็นเรื่องจริงนะ) คุณป้าบอกว่า อ้าเฮ้วเป็นคนที่
ชอบถ่ายรูป ไปไหนก็ต้องเอากล้องถ่ายรูปไปด้วย แล้วก็ชอบมาแอบถ่ายรูปเธออยู่เรื่อย แต่เธอรู้สึกไม่ชอบ อ้าเฮ้วคนนี้เลยและไม่อยากให้ถ่ายด้วย แต่ก็จะพยายามถ่ายให้ได้ ส่วนใหญ่ก็มักจะได้ถ่ายช่วงเท้า ข้างหลัง ไม่เคยได้ถ่ายหน้าหรอกค่ะ (คุณป้าหัวเราะ)แล้วก็พูดต่อว่า…….
อ้าเฮ้วชอบเธอมากจึงบอกให้คุณแม่ของเขามาขอคุณป้าแต่ตอนแรกคุณไม่ยอมแต่ง อีกอย่างทางคุณแม่ของอ้าเฮ้วก็ไม่ชอบคุณป้าเหมือนกัน พออ้าเฮ้วทราบว่าคุณป้าไม่ยอมแต่งงานด้วยถึงกับไปผูกคอตาย แต่ไม่ตายนะค่ะ เพราะมีคนช่วยไว้ทัน (อ่านตอนต่อไป)







ไม่น้อยเลย….ในสังคมผู้หญิงอ่าข่าที่ได้พบปัญหาเหมือนป้าคนนี้ หญิงอ่าข่าก็เหมือนหญิงในสังคมอื่นทั่วไปที่ยังอยู่ภายใต้ของสังคมชายอ่าข่าเป็นใหญ่
ขอเอาใจช่วยครับบบ
ห้าๆๆๆๆๆ….
สุดท้าย โจ้ว หญิง น้อย กะโผล่มาจนได้นะ อิอิอิ
ดีๆๆ หนุกๆๆๆ
@arun: พี่ใหญ่หลงทางเปล่าเนี่ยะ คนละคนกับที่พี่เข้าใจหรือเปล่า…อย่างน้องเข้าไม่มาอยู่แถวนี้หรอกมั้ง
โอ้แหม๋ จบตอนอย่างกระทันหันเลยนะค่ะ ช่างขัดใจเหลือเกิน อยากอ่านต่อไวๆๆๆๆ รีบมาลงนะค่ะ
อยากรู้สภาพสังคมของอาข่าในสมัยก่อน ที่เล่าจากประสบการณ์จริงแบบนี้แหละค่ะ อิอิ