ความขัดแย้งที่เกิดขึ้นบนโลกใบนี้มีมากมายหลายอย่าง แต่เชื่อมั้ย? ว่าต้นเหตุของความขัดแย้งที่รุนแรงส่วนใหญ่มาจากความขัดแย้งทางความเชื่อ (ศาสนา) สงครามมากมายทั่วโลกตั้งแต่อดีตและที่กำลังเกิดขึ้นก็มีศาสนาเป็นฉนวน

ศาสนานั้นเกิดขึ้นตามสภาพแวดล้อม ประวัติศาสตร์ ภูมิปัญญา ของคนแต่ละกลุ่ม เมื่อเราศึกษาศาสนาของคนกลุ่มใด เราก็จะรับรู้ถึงความเชื่อ ความคิด ปรัชญา ประวัติศาสตร์ของพวกเขา นั่นก็คือ ตัวตนของพวกเขานั่นเอง มนุษย์จึงมีศาสนาที่ต่างกันไป รวมถึงชนเผ่าก็มีศาสนาขอตนเอง ความเชื่อที่บ่งบอกถึงปรัชญา ความคิด ประวัติศาสตร์ และตัวตนที่แท้จริงของแต่ล่ะเผ่าพันธุ์

ในอดีตเพราะความเชื่อเดียวกัน ความสามัคคี กลมเกลียวจึงมีอยู่อย่างเหนียวแน่นในทุกเผ่า กระเหรี่ยงคือกระเหรี่ยง ไม่มีกระเหรี่ยงพุทธ กระเหรี่ยงคริตส์ ที่ฆ่ากันเอง ร้อยอาข่าคือหนึ่งอาข่า ไม่แบ่งแยกอาข่าเดิม อาข่าคริตส์ อาข่าพุทธ ที่มักมีข้อกังขากันบ่อยครั้งทุกวันนี้ ความอ่อนแอในชนเผ่าจึงเกิดขึ้น

ความสงบในสังคมชนเผ่าได้เลือนหายไปและกำลังจะหายไปหมดในไม่ช้า เพราะการเปลี่ยนแปงทางสังคมที่ไม่มีแบบแผนการยอมรับอิทธิพลของสังคมอื่นแบบรู้ไม่เท่าทัน ถูกสังคมไทย ฝรั่ง เกาหลีกลืนกินทีละนิด

หลายคนคิดว่าการเปลี่ยนความเชื่อของตนเป็นสิ่งที่ดี ถูกต้อง ทันสมัย หลายคน(ส่วนใหญ่)ทำไปเพราะได้รับผลประโยชน์ตอบแทน หารู้ไม่ว่าแท้จริงแล้วคิดการตกเป็นทาสทางความคิดของคนอื่น ถูกคนอื่นความคุมความเชื่อ ซึ่งไม่มีอาวุธอะไรรุนแรงเท่า ละทิ้งตัวตนของตัวเอง ไม่แต่เท่านั้นยังกลับมาทำลายสังคมตัวเองอีกด้วย ด้วยมือคนชนเผ่าทำลายชนเผ่าเอง ยัดเยียดความเชื่อนอกชนเผ่าให้พวกตนเอง

ไม่ใช่ว่าชนเผ่าต้องปฏิเสธการเปลี่ยนแปลงโลก การเปลี่ยนแปลงนั้นเป็นสิ่งที่ดี แต่ต้องรู้วิธีการเปลี่ยน ทำอย่างเป็นระบบ รู้ว่าอะไรที่ควรเปลี่ยน ที่ควรรักษา แต่การเปลี่ยนแปลง ละทิ้งของเดิมทั้งหมดนั้นเป็นสิ่งไม่ถูกต้องแน่

ทุกคนลองกลับไปมองหมู่บ้าน ชุมชนของตัวเองสิ เราจะเห็นว่าคนในหมู่บ้านมักจะผิดใจกันเพราะว่านับถือศาสนาที่ต่างกันแล้ว เหมือนที่เกิดขึ้นในหมู่บ้านของข้าพเจ้าเอง ที่ไม่เหลือต้นตอของความเป็นอาข่าเลยแม้แต่น้อย ไม่รู้ว่าคุณค่าเดิมคืออะไร ข้าพเจ้าอยากเห็นอาข่าที่เป็นอาข่า ไม่ใช่อาข่าที่เดินไม่ได้(เพราะไม่มีขา)

เราควรเรียนรู้สังคมอืน แล้วค่อยมาประยุกต์ ปฏิรูปสังคมเราทีหลัง สิ่งใดที่ล้าหลังก็เปลี่ยนแปลง หากคนเผ่าไม่รักษาภูมิปัญญาความเชื่อกันเองแล้วใครจะมาช่วยรักษาล่ะ

ทุกวันนี้เยาวชนรุ่นใหม่ของแต่ละเผ่า(อันน้อยนิด)มีความริเริ่มที่จะพัฒนา สร้างความเป็นปึกแผ่น รักษาประเพณี วัฒนธรรมของชนเผ่า แต่แค่เริ่มต้นก็เจอตอ เมื่อชนเผ่ากลุ่มหนึ่งสามารถประยุกต์ ยอมรับความเชื่อเดิมกับความเชื่อใหม่ของตัวเอง ส่วนอีกกลุ่มปฏิเสธของเดิม เพราะคำสอนในความเชือใหม่ของตัวเองมองว่าเป็นความป่าเถื่อน ปฏิเสธทุกอย่าง

หากพี่น้องชนเผ่าไม่อยากเห็นสงคราม 30 ปี, ครูเสด และสงครามเหมือนในตะวันออกกลาง ก็ควรรีบเรียนรู้ตัวตนแท้จริงของตัวเอง รักษา หวงแหนกันบ้าง…………………แต่คงยากจะเกิดขึ้น ถ้าคนอาข่ายังเป็นเช่นนี้กันหมด

2 Opinions To “ปัญหาคนอาข่าที่ไม่อยากเห็น แต่กำลังเกิดขึ้น”