กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว เกิดน้ำท่วมโลกครั้งใหญ่ขึ้น
สรรพสัตว์ทั้งหลาย ต่างล้มหายตายจากโดยสิ้น
มีหญิงสาวนางหนึ่งชื่อสุมิโอเท่านั้น ที่รอดชีวิตมาได้ด้วยนางซ่อนอยู่ในน้ำเต้า
เมื่อน้ำแห้งแล้ว นางก็ออกมาจากน้ำเต้าแล้วตั้งครรภ์
ทุกอวัยวะของร่างกายเกิดการตั้งครรภ์ ร่วมทั้งเส้นผมทุกๆเส้น
ชาติพันธุ์ทั้งหลายที่มีในโลกนี้ ก็อุบัติขึ้นในคราวนั้นแล

อาบอยี เชอหมื่อ ผู้เฒ่าปราชญ์อาข่า วัย 76 ปี หมู่บ้านหล่อโย แม่จัน เชียงราย เป็นผู้หนึ่ง “เป็นตำนานอาข่า” และเป็นผู้ยิ่งใหญ่ที่ได้สืบถ่ายทอด และสืบสานจรรโลงเรื่องราวอาข่าที่ฝากให้กับชาวอาข่ามากมาย

ชาวบ้านหมู่บ้านหล่อโย รู้จักอาบอยีเพียงในฐานะ เป็นคนแก่ใจดี มีจิตใจอ่อนโยน ปักผ้าสวย และทำไร่ทำนาเก่ง และนับถือบรรพบุรุษ (ดั้งเดิมชนเผ่าอาข่า) ทว่า ความล้ำเลิศของอาบอยีนั้น ที่แสดงถึงความเป็นปราชญ์แห่งอาข่า ผู้ที่มองเห็น สัมผัสได้ และให้ความสำคัญในตัวตนที่แท้จริง กลับเป็นสังคมภายนอก

อาบอยี บอกว่า ที่เขาปักผ้าอาข่าเก่ง ไม่มีใครมาสอน แต่เป็นเพราะว่า เขาเป็นเด็กกำพร้า ต้องฝึกฝนทำทุกอย่าง ต้องพึ่งพาตนเอง และยังบอกอีกว่า เขาไม่เคยใส่ชุดอาข่าที่คนอื่นปักให้เลย และที่ฟังแล้ว ซาบซึ้งถึงทรวงอกผู้เป็นลูก คือ เขาปักเสื้อให้ลูกทั้ง 2 ใส่ ลูกชาย และลูกสาว แต่มาในวันนี้ ลูกสาวได้จากเขาไปแล้ว ยังคงเหลือเสื้อผ้าที่เขาปักไว้ให้ เป็นตัวแทนลูกสาวสุดที่รัก

มาในวันนี้ อาบอยี ได้จากโลกนี้ไปแล้ว คงเหลือเพียงแต่ ตำนานแ่ห่งความยิ่งใหญ่ที่เขาได้สร้างไว้ให้กับชาวอาข่า และ ในความทรงจำของสังคมภายนอกในฐานะอาบอยี “เป็นปราชญ์แห่งอาข่า”

ขอขอบคุณ
กลุ่มรุ้งอ้วน
ศูนย์มานุษยวิทยาสิริธร
teenville.org

ด้วยความอาลัยรัก
ชาวอาข่า

1 Opinion To “อาบอยี ถ้อยกวีในสายลม “ปราชญ์อาข่า””