เรามีแต่ลูกสาว ตอนนั้นลูกสาวคนแรกอายุได้ประมาณ 10 ขวบแล้ว ก็เลยให้แกไปเรียนที่อื่น ไปอยู่กับญาติๆ ทางสามี เพราะที่บ้านเรามีปัญหากัน

ไม่อยากให้ลูกต้องมารับรู้ด้วย และฉันก็จะไปเยี่ยมลูกทุกอาทิตย์ ส่วนลูกสาวคนที่สองอายุประมาณ 4 ขวบ ก็ให้เรียนอยู่ที่บ้าน พูดได้ว่าลูกสาวคนที่ 2 โตมาแบบสภาพที่เห็นปัญหาของครอบครัวมาโดยตลอด

 และลูกสาวคนนี้เป็นเด็กที่เข้มแข็งมาก สามารถทำงานได้ทุกอย่าง ช่วยฉันทำได้ทุกอย่าง เป็นเด็กฉลาด แปลกนะค่ะ เด็กตัวแค่นั้นรู้จักช่วยแม่ทำงานบ้าน จากนั้นช่วงเวลาที่ฉันตั้งท้องนั้นจำได้ว่าใกล้คลอดแล้ว สามีของฉันเขาคงเสพยาบ้ามามั่ง

 พอกลับมาถึงบ้านก็หาเรื่องทะเลาะกับฉัน และรู้มั้ยค่ะว่าอะไรเกิดขึ้น เขาเอามีดมาแล้วผลักฉันล้มลงไป พูดว่าจะผ่าลูกในท้องของฉันแล้วกำลังจะแทงลงมา

คุณพระช่วย ลูกสาวคนที่2 ร้องไห้เสียงดังมากแกคงตกใจมาก และก็วิ่งเข้ามาหาฉันแล้วก็ตีพ่อของแกทั้งน้ำตา ฉันมองไปที่สามีเหมือนกับว่าเขากำลังช็อกอยู่

 แล้วก็ลุกขึ้นเดินออกไปจากบ้านเลย ฉันกับลูกก็กอดกันร้องไห้กันแล้วลูกสาวก็พูดว่า แม่เจ็บมั้ย? ฉันรู้สึกเจ็บปวดเหลือเกิน คิดว่าทำไมต้องเป็นฉัน ตั้งแต่แรกฟ้าไม่ยุติธรรม!(คุณป้าร้องไห้ไม่หยุดจนฉันต้องเข้าไปปลอบแก่และฉันก็รู้สึกเจ็บด้วยนะ)เล่าต่อไปว่า…..

วันเสาร์ฉันก็พาลูกสาวคนที่2 ไปเยี่ยมลูกสาวคนโตตามปกติ ทุกครั้งที่เราจะไปหาลูกสาวคนโต ลูกสาวคนที่2 จะตื่นเต้นมากเพราะได้เจอพี่สาวแล้ว ได้เจออาทิตย์ล่ะครั้ง

แกมักจะเตรียมอันนั้น เตรียมอันนี้ ตลอดเตรียมอาหารที่พี่สาวชอบ แกรู้ว่าพี่สาวไม่ทานเผ็ดเลย แกรู้ว่าทุกครั้งที่ไปหาพี่สาวตอนถึงเวลากลับพี่สาวก็จะงอแง ก็จะเตรียมคำพูด จะค่อยถามตลอดว่า “ม่าค่ะเราจะปลอบพี่ยังไงดีค่ะอาทิตย์นี้” แกเป็นเด็กที่ฉลาดมากเข้มแข็งกว่าพี่สาว  ส่วนรายนั้นทำอะไรไม่เป็นเลย จะออกเรียบร้อย ทุกอย่างต้องทำให้ตลอด

ที่ต้องไปหาทุกอาทิตย์ก็เพราะว่าต้องไปซักผ้า รีดผ้าให้แก เราจะไปทุกวันเสาร์และกลับมาวันอาทิตย์ตอนเย็น เป็นอย่างนั้นเรื่อยมา

จนกระทั่งลูกสาวคนโตเรียนอยู่ชั้น ม.1  ครอบครัวของเราก็มีปัญหาใหญ่เกิดขึ้น คือสามีฉันเริ่มที่จะบ้าเรื่อยๆ จนวันหนึ่งมีอะไรเกิดขึ้นไม่รู้ ฉันไม่ค่อยแน่ใจ แต่จำได้ว่าเป็นเรื่องใหญ่

(เจอกันในตอนที่ 6)